Niektóre z osób wspierających program na rzecz prowadzenia badań w zakresie zbieżności technologii przywołują zasadę proaktywności (proactionary principle), aby zmniejszyć uciążliwości wynikające ze stosowania zasady przezorności (precautionary principle), która obecnie jest często przywoływana w celu regulowania działań w zakresie badań i rozwoju. Zastosowanie zasady proaktywności powinno powodować, że uzyska się przewagę pozytywnych efektów związanych z wdrażaniem zbieżnych technologii nad potencjalnymi zagrożeniami w sytuacji ich zastosowania. Wśród polityk uprawnionych do stosowania zasady proaktywności znaleźć można ograniczenie odpowiedzialności przy stosowaniu nowych technologii, jak również liberalizację zasad, które umożliwią ludziom poddanie się nowoczesnym metodom leczenia.

Zanik gatunku Homo sapiens tak naprawdę nie będzie miał znaczenia, jeśli programy badań w zakresie zbieżnych technologii zakończą swoje funkcjonowanie, powodując tym samym szereg negatywnych skutków. Jednak do czasu ewentualnego powstania wspomnianych skutków należy przypuszczać, że system wartości w społeczeństwach dostosuje się do nich. Okażą się one zatem uczciwą ceną do zapłacenia za potencjalne korzyści płynące z tego tytułu. W sumie już ponad 100 lat fataliści mieli rację przewidując, że postępujący rozwój motoryzacji i komunikacji lotniczej zniszczy środowisko, tylko kto wtedy i potem słuchał tych głosów?

Wraz ze wzrostem ludzkich możliwości oraz skuteczności działania w życiu codziennym, waga poprzednich dokonań w toku ewolucji człowieka jest mniejsza. W czasach, gdy cała generacja ludzi dorasta ze świadomością możliwości stosowania innowacyjnych protez, implantów opartych o wysokie technologie czy metod leczenia z wykorzystaniem instrumentów medycznych w skali nano itp., dyskusje na temat spuścizny naszych przodków brzmią staroświecko, jeśli nie śmiesznie, podobnie jak dziwnie mogą brzmieć dyskusje na temat tradycji. Przypuszczać zatem należy, że Darwin pójdzie w ślady jego dziewiętnastowiecznych kolegów -  Marksa i  Freuda.

Wizjonerzy humanistyki, tacy jak Ray Kurzweil czy Bill Joy wykazali zupełny brak wyobraźni w zakresie bezpieczeństwa i zagrożeń wynikających z obecnych i przyszłych dokonań w zakresie genetyki, nanotechnologii i robotyki. Zapomniano, że „potrzeba jest matką wynalazku’. Z tego powodu zakładając, że jeśli cokolwiek jest w stanie wywołać drugą „Zimną Wojnę”, to rozwój zbieżnych technologii może przyspieszyć połączenie prac na rzecz obronności oraz podwyższenia standardów opieki medycznej w jeden kompleks badań ukierunkowanych na podnoszenie dobrobytu społeczeństw.

Można znaleźć szereg historycznych analogii dla znacznego wpływu nanotechnologii zarówno na prowadzenie badań naukowych, jak i wpływu na sferę gospodarki. Takim analogiami mogą być technologie informacyjne, które w ciągu życia jednej generacji przyczyniły się do lawinowej produkcji wiedzy i poprawy dobrobytu ludzi. Jeśli zapewni się podobny rozwój badań w zakresie nanotechnologii oraz innych nowoczesnych dyscyplin naukowych, jak miało to miejsce w przypadku rozwoju technologii informacyjnych można oczekiwać, że będą one odgrywały równie istotną rolę już w połowie obecnego wieku.

Stosując powyższą zasadę w przypadku uregulowań dotyczących “zbieżności technologii” należy przewidywać potencjalne zagrożenia i nierówności, ale także korzyści wynikające z zastosowania na przykład zachęt podatkowych i ochrony prawnej, mających na celu rozwój innowacji w trakcie procesów badawczych. Ze względu na to, że powstałe innowacje mogą zmienić warunki funkcjonowania ludzi w sposób fundamentalny, każe uregulowanie prawne powinno zawierać elementy zarówno kija jak i marchewki.

Rola rządów oraz instytucji międzynarodowych w zakresie rozwoju nauk w obszarze zbieżnych technologii powinna być głównie regulacyjna, koordynująca przebieg prac badawczych. Jednakże instytucje te nie powinny narzucać zakresu badań oraz nadzorować przebieg i funkcjonowanie procesów badawczych. Wyznaczanie sposobu i kierunków badań powinno spoczywać w rękach specjalistów zajmujących się odpowiednimi dyscyplinami naukowymi i technologicznymi.

Nakłady na badania w zakresie zbieżnych technologii w sensie ekonomicznym zwrócą się w znacznym stopniu w trakcie trwania każdej generacji, bowiem nawet niewielka poprawa warunków funkcjonowania człowieka może skutkować poważnymi zmianami w zakresie globalnej poprawy dobrobytu społeczeństwa.
Działania te mogą przyczynić się np. do spadku liczby dni nieobecności w pracy z powodu chorób, czy wydłużenia wieku produkcyjności (a zatem przejścia na emeryturę) o rok czy dwa lata.